Vista MOTEL WOLNE POKOJE
KABLÓWKA KLIMATYZACJA
Kochanie.
Nie, zaraz idę na przyjęcie u ambasadora Bahrajnu.
Oddzwonię.
Też cię kocham.
Widzisz?
Co mówiłem o zostawianiu śladów?
DYPLOMATA
To Serhan Dogan. Były major w wojsku.
Obecnie pracuje w tureckiej ambasadzie.
Od trzech lat na delegacji.
Odwiedza Istambuł, gdzie mieszka jego żona.
- Zaginął. - Kiedy?
Czternaście godzin temu.
Myślałam, że musi minąć doba, żeby zacząć szukać.
To zagraniczny dyplomata, który regularnie melduje się u ochrony.
Nie odezwał się w nocy?
Nie. W telefonie nie ma sygnału.
Może go wyłączył. Czasem ludzie chcą się odciąć od elektroniki.
Jego mercedesa porzucono przy brzegu Anacostii.
Niedobrze.
Zważając na napięte stosunki amerykańsko-tureckie,
Casey nie chce czekać na oficjalne śledztwo.
Jeśli ktoś go porwał, musimy odkryć kto i dlaczego.
Niedawno turecka partia rządząca zgasiła pucz.
Mieli problemy z protestami przed ambasadą.
Ładnie ujęte. Ja nazwałbym to naparzaniem.
Może ktoś szuka zemsty.
Zacznijcie od ambasady.
Przeszukaj wirtualne zasoby.
Tyle z odcięcia od elektroniki.
Do roboty.
Major Dogan zawsze się melduje.
Sam wprowadził tę procedurę.
Kiedy ostatnio pan z nim rozmawiał?
Wczoraj po południu. Miał coś załatwić.
- Mówił co? - Nie.
Miał jakichś wrogów?
- Jak każdy na takiej pozycji. - Kogoś, kto mógłby go skrzywdzić?
Miał incydent z lokalną turecką społecznością.
- Z protestującymi? - Nie. Agitatorami
próbującymi oczernić jego imię.
Major Dogan zrobił, co musiał, żeby chronić dygnitarzy.
Czyli...
roztrzaskał im czaszki?
Ochrona rozgoniła niesforny tłum za bramą ambasady.
Po tym ich przywódca, Hasan, groził,
że dni ambasadora są policzone.
Gdzie go znajdziemy?
- Dzień dobry. Dwie osoby? - Tak.
Usiądziemy z panem Hasanem.
Niestety go nie ma.
Na pewno?
Może wymknął się potajemnie na tyły.
Sprawdzę.
Proszę zaczekać.
Miła. Ale nie ma pokerowej twarzy.
Skoro to poker, to trójka pokonuje parę.
Niestety.
Spokojnie, panowie.
Szukamy informacji o mężczyźnie zwanym Serhan Dogan.
Zaczekajcie.
Hasan?
Tak.
- Dlaczego się nim interesujecie? - Zaginął.
Podobno miałeś z nim konflikt.
Groziłeś mu.
Zaatakował nas.
Zaginął?
- Podejrzewacie mnie? - A powinniśmy?
- Nie wierzę w przemoc. - Nie?
A oni?
Im nie przeszkadza.
A więc...
- co wiecie o Doganie? - Ty nam powiedz.
Nie jest szlachetnym dyplomatą, na jakiego się kreuje.
- Czyli? - Ma drugą twarz, którą ukrywa.
Lubi imprezować, podogadzać sobie.
Ostro się zabawić z młodymi prostytutkami.
Jak młodymi?
Wystarczająco, żeby zrobić z niego hipokrytę.
I żeby zasłużył na to, co go spotkało.
Przepraszam.
Tak?
Nasz kolega Dogan zajmował się
- nie tylko obowiązkami. - Na to wygląda.
Masz coś?
Pogrzebałem w jego wyciągach. Opłacał drugi telefon.
- Gordyjski. - Co to?
Zaszyfrowany telefon. Do przekazywania tajnych informacji.
Albo ukrywania czegoś przed drugą połówką.
- Dasz radę się włamać? - Wszystko ma swoje słabe strony.
Ktoś z Nowej Zelandii znalazł jedną w systemie
i wrzucił na forum hakerów. Dzięki niemu jestem w telefonie Dogana.
Zlokalizujesz go?
Już wysyłam współrzędne. Dlatego dzwonię.
Dzięki.
To na pewno tutaj?
Tak twierdzi Kilroy.
Dobra.
Dogan.
Naćpali go i zakatowali.
Hasan mówił, że lubi ostrą zabawę.
Dostał, czego chciał.
Policja! Rzucić broń! Na ziemię!
Detektyw Lyons, NSID. Co robicie na miejscu zbrodni?
Moi ludzie we współpracy z turecką ambasadą szukali pana Dogana.
Na zlecenie FBI? Departamentu Bezpieczeństwa?
Grupy ds. Zwalczania Terroryzmu.
RZĄD USA
Kiedy ginie zagraniczny dyplomata,
- musimy rozważyć wszystkie opcje. - To ponad moje kompetencje.
Dostaliśmy anonimowe zgłoszenie, że w budynku są zwłoki.
- Jak zdołaliście nas wyprzedzić? - Namierzyliśmy jego telefon.
- Wiecie, co tu robił? - Nie.
- Ale lubi towarzystwo prostytutek. - Pasuje.
To centrum handlu żywym towarem.
- Gangi, narkotyki. - Podaż napędzają wyższe sfery.
Tak.
Zdolni i pracowici przychodzą się tu zabawić.
Są nietykalni przez immunitet dyplomatyczny. To nie ma końca.
Dogana okradł pewnie alfons.
Zwabiła go tu dziewczyna.
To dlaczego nadal ma zegarek i obrączkę?
I dlaczego tutaj?
Ktoś chciał coś z niego wyciągnąć.
Brutalnie go pobito. To coś osobistego.
Dziękuję za uwagi.
Znaleźliście Dogana. Teraz to śledztwo w sprawie morderstwa.
Jeśli pozwolicie, przejmiemy sprawę.
Oczywiście. Proszę się tym zająć.
Już wróciliście? Przecież znaleźliście ciało.
Policja nas wyprosiła. To ich sprawa.
Nie do końca.
Morderstwo może zaognić stosunki między tureckimi rządzącymi
a opozycją, jak grupa Hasana, których pewnie obwinią o tę śmierć.
To oznacza przemoc tu i w Turcji.
- Hasan mówił, że Dogan zasłużył. - Ale nie musiał go zabić.
- Musimy znaleźć sprawcę. - Co teraz zrobimy?
Mam pomysł.
Nie dziwcie się tak. Włamałem się do telefonu Dogana.
Pogrzebałem trochę. Znalazłem masę SMS-ów,
w tym od gościa o nicku "CT69".
Mówi o "nowym towarze" i wkleja link do usług towarzyskich.
Prostytutki?
Niektóre ledwie wyglądają na pełnoletnie.
O to chodzi. To w większości dzieci. Zmuszane do prostytucji. Kto to wysłał?
Nie wiem. Ukrył swoją tożsamość.
Zakładam, że to alfons.
To pewnie on i ta dziewczyna dorwali Dogana.
Lub wiedzą, kto to zrobił.
Musimy się do nich dostać.
Przez portfel do alfonsa, tak?
- Co robisz? - Umawiam randkę.
Szukam rozrywki. Mam kontakt od znajomego.
Wszystkie mają taki sam tatuaż.
To nie tatuaż, a piętno.
Ciężki dzień.
Tak.
Wszystko gra?
Z tą sprawą?
To nie będzie problem.
Nie dlatego pytam.
Wiem.
Złapał przynętę.
Chce wiedzieć, co mnie kręci.
Powiedz...
blondynka, biała.
Jak najmłodsza.
Będę musiał się po tym umyć.
blondynka. Amerykanka. Jak najmłodsza.
"Mam, czego chcesz". Kiedy? Gdzie?
Dziewiąta, Vista Motel, z klasą. Pokój 1, tysiąc w gotówce.
Dobra robota.
Teraz potrzebujemy ochotnika.
- Serio? - Wyglądasz odpowiednio.
Czyli jak? Jakbym musiał za to płacić?
Jakbyś nie był przedstawicielem prawa.
Zgoda.
WOLNE POKOJE KABLÓWKA - KLIMATYZACJA
- Jak tam, Kilroy? - Świetnie. Jak nigdy.
- Uspokój się. - Jasne.
Sama się uspokój. To nie ty dostaniesz kosę.
Nikt nie dostanie kosy. Siadaj.
Tutaj? Wiesz, ile warstw brudu jest na tej...
- Nie myślę o tym. - Powinnaś. Pozwól, że...
Nie rób tego. To zły pomysł.
Boże Święty. Żałuję, że to zrobiłem.
- Mówiłam, żebyś tego nie brał. - Wszędzie to biorę.
- To zagrożenie biologiczne. - Ktoś jedzie. Może nasza dziewczyna.
Dobra. Idzie.
Nie pisałem się na to.
- Uspokój się. - Jestem spokojny.
Cześć.
- Cześć. - Wchodź.
Miło cię poznać.
Chcesz mi coś pokazać?
No tak, jasne. Wybacz.
Co ty...? Santana. Co ty robisz?
- Spokojnie. Nie skrzywdzę cię. - Nic nie zrobiłam. Rozmawialiśmy.
Nie jesteśmy z policji.
- Czego chcecie? - Porozmawiać.
Jak się nazywasz?
Lucia.
Znasz tę dziewczynę?
Nazywa się Ava.
Wiesz, gdzie jest?
Nie. Nie było jej. Dlatego wysłał mnie.
- Kto? - Cesar.
- To on z tobą przyjechał? - Nie, to kierowca.
To dla Cesara pracujecie?
To jego tatuaż?
Wszystkie go mamy.
Muszę się meldować albo mam kłopoty.
- Może cię do niego zabierzemy? - No nie wiem.
Hej...
Chcemy tylko z nim porozmawiać. Obiecuję.
TATUAŻE
To tutaj.
Rozejrzę się.
Zostań z nią.
Raczej nie oznaczy więcej dziewczyn.
Jak to?
Nie żyje.
Od kiedy alfons nie nosi telefonu?
Na tyłach.
Uciekają.
Zostań tu. Będzie dobrze.
Biegną w stronę ulicy.
- Hej. - Widziałaś coś?
Nie.
Zniknęli.
Nie tylko oni.
Cholera.
Alfons nazywa się Cesar Torres. Należał do gangu East Heights Mob.
Słyną z handlu żywym towarem. Głównie dziewczynami z Ameryki Płd.
- Mogą być skądkolwiek. - Przynajmniej Lucia uciekła.
Albo wróciła do gangu ze strachu.
Cesar stworzył niezłą niszę dla gości takich jak Dogan.
Nadziani z nietypowym gustem.
- Małoletnie. - Albo wyglądające na takie.
- Za dodatkową opłatą. - Mamy dwie ofiary.
Jedynymi ofiarami są te dziewczyny.
Uwięzione i oznakowane, sprzedawane nietykalnym dupkom.
Oni są zwykłymi przestępcami. Dostali to, na co zasłużyli.
Bez ogródek.
Możliwe.
Ale mamy znaleźć zabójcę Dogana.
Dobrze?
Musimy się skupić.
Nie było jego telefonu. Może zabójca szukał następnego celu.
Poszukajmy nierozwiązanych morderstw, które mogą tu pasować.
Może go rozgryziemy.
Cesar mógł widzieć zabójcę, kiedy zawiózł Avę do Dogana.
- Byłby świadkiem. - Tak jak Ava.
- Musimy ją znaleźć. - Zgoda.
Tylko gdzie?
Mam pewien pomysł.
- Kogo tu masz? - Theresa.
Miło cię znów widzieć.
- Kopę lat. - Wiem. Miałam dużo pracy.
Na pewno. Doceniamy czas, który dla nas masz.
- Diane, to mój kolega Bryan. - Miło poznać.
- Pierwszy raz w Promise Road? - Tak.
Theresa właśnie mi o was opowiadała.
Może wszystko ci pokażę?
Pomagamy kobietom w trudnej sytuacji, z której nie mogą wyjść samodzielnie.
Na przykład?
Przemoc domowa, molestowanie, handel żywym towarem i tak dalej.
Społeczeństwo często ich nie widzi.
Oferujemy im doradztwo, resocjalizację, pomoc prawną, pracę.
Ale przede wszystkim schronienie, w którym mogą odbudować swoje życie.
Imponujące.
To dzięki ochotnikom, takim jak Theresa.
Dziś kogoś szukamy.
Widziałaś tę dziewczynę? Nazywa się Ava.
Była tu. Nie znam jej zbyt dobrze, ale wiem, kto zna.
To Ava Conrad. Coś się jej stało?
Nic nam nie wiadomo. Chcemy z nią porozmawiać.
Nie widziałam jej od tygodni.
Była klientką?
Przez prawie rok.
Kiedy ją poznałam, była na dnie. Uciekła przed chłopakiem,
który uzależnił ją od narkotyków i zmuszał do prostytucji.
- Jak jej tu szło? - Dobrze. To znaczy...
Miała problemy z zaufaniem i ze złością. Ale z czasem było coraz lepiej.
Wyszła z nałogu. Znalazła pracę i mieszkanie.
Skontaktowała się nawet z ojcem.
Z ojcem? Jest w mieście?
Nie wiem.
Dawno jej nie widziałaś. Co się stało?
Aresztowano ją za kupno narkotyków.
Straciła pracę i przestała tu przychodzić.
Mówiłaś, że miała mieszkanie. Masz adres?
Tak.
Wyciągnięcie naszych kobiet z problemów to połowa sukcesu.
Dla wielu powrót jest dużo trudniejszy.
- Jeśli ją znajdziecie, przekażcie, że czekamy. - Dobrze. Dziękujemy za pomoc.
Dziękuję.
Ta sprawa chyba cię poruszyła.
Chcesz o czymś pogadać?
Chcę tylko znaleźć Avę i to skończyć.
Zalega z czynszem.
Chciałem przekazać nakaz eksmisji, ale nigdy jej nie ma.
Jakby mało było tu wyłudzaczy.
Proszę.
Powinno starczyć na kilka tygodni.
I trochę prywatności.
Klient mój pan.
Wyszła w pośpiechu.
I nie wróciła.
Nie spakowała się.
Pewnie nie miała jak.
Takie dziewczyny trzyma się pod kluczem.
Cesar by ją gdzieś przewiózł.
Nie ruszać się.
Ręce na widoku.
Co tu robicie?
Poznaję go.
- Są z ambasady. - Co tu robią?
Nie wiem, ale lepiej znajdźmy Avę przed nimi.
- Na pewno byli z ambasady? - Tak.
Dowiedzieli się o Avie.
Może wiedzieli o hobby Dogana.
Wtedy wiedzieliby też o Cesarze. I Avie.
Partia rządząca przetrwała pucz i pogardę
za uciszenie dysydentów.
Nie chcą, żeby media dowiedziały się,
- że ich dyplomata kupuje dziewczynki. - Hasan o tym wiedział.
Może chciał to ujawnić i go wyeliminować.
- Wywołać skandal. - A ambasada sprząta.
- Chce wymazać tę część życia Dogana. - Ukrywają fakty.
- Chcą się pozbyć Avy. - Musimy ją znaleźć pierwsi.
Ale jak? Nie wiemy, gdzie jest.
Ja może wiem.
Nie trzeba.
- Słucham? - Nie musisz ze mną iść.
Coś się dzieje?
Wszystko w porządku.
Zostaw ją.
Ładna noc.
- Przestraszyłaś mnie. - Wybacz.
- Mogę pomóc? - Może.
Właściwie pomogłabyś Avie.
Jak? Mówiłam, że jej nie widziałam.
Wiem, ale jest w niebezpieczeństwie i pewnie o tym nie wie.
- Dlaczego mi to mówisz? - Bo pamiętam,
że znalazłaś ją, kiedy była na dnie.
Możliwe, że znowu szuka bezpieczeństwa.
Jeśli to zrobi, dam ci znać.
Kupiłaś farbę do włosów.
Nie twój odcień.
Mogę jej pomóc, Meg.
- Kim jesteś? - Kimś, kto chce pomóc.
Pytałam dyrektora o ochroniarzy z ambasady.
Kazał unikać konfrontacji. Nie chce ryzykować,
że wybuchnie międzynarodowy konflikt.
- Santana się odezwała? - Jeszcze nie.
Nie wiem, co się z nią dzieje.
- Dlaczego mnie odtrąca. - To nie przez ciebie.
To przez co?
Dobra.
Nie wiem, jak mamy współpracować, skoro nie rozmawiamy.
Mills.
Co?
Opowiadała ci kiedyś o swojej służbie w wojsku?
Albo jak się poznałyśmy?
Nie.
Byłam z nim tamtej nocy w motelu.
On ci to zrobił?
A ty mu coś zrobiłaś?
Nie.
Ubrałam się i wyszłam.
Byłam z kimś innym, kiedy usłyszałam, że nie żyje. Spanikowałam.
A Cesar?
- Nie wiem, co mu się stało. - Dobrze.
Ava...
musisz opowiedzieć to policji.
- Policji? - Tak.
- Nie pomogą mi. - Dlaczego?
Cesar groził, że się nas pozbędzie, jeśli spróbujemy uciec.
Jeden policjant ich kryje.
Policjant?
To on zabrał mnie do Cesara, jak wyszłam z więzienia.
Pamiętasz jego nazwisko?
Cesar raz nazwał go...
Lyons.
Detektyw Lyons?
Posłuchaj.
Jesteś w niebezpieczeństwie.
Musisz pójść ze mną.
Santana była w Iraku na zlecenie JSOC.
Pomagali zwalczać rebeliantów w ramach programu CIA.
Ale kazano zawiesić broń.
Przestaliśmy rozprowadzać broń i rebelianci wrócili.
Pamiętam. Porwali wielu mieszkańców.
Zabijali mężczyzn i chłopców.
A dziewczyny gwałcili i porywali, żeby je sprzedać.
Santana spotkała taką jedną grupę. Pojmane Jazydki.
W tym małe dziewczynki.
Postanowiła coś z tym zrobić. Więc...
zawarła układ z rebeliantami.
Broń za dziewczyny?
JSOC szybko odkryło, co zrobiła.
Kiedy ja się dowiedziałam, groził jej sąd wojenny.
Kobiety zawsze musiały mierzyć się z prześladowaniem
i seksizmem. Santana nie była wyjątkiem.
Jej przełożony uznał, że działała
bezmyślnie, pod wpływem emocji i bez uzasadnienia.
Ale ja nie.
Co zrobiłaś?
Zebrałam zaległe długi. Dostała tylko reprymendę
i została zwolniona ze służby. Ale i tak straciła karierę.
I prawie wolność.
Jestem pewna, że znów by to zrobiła.
Spokojnie.
Jestem przy tobie.
Poznajcie Avę.
- Jak ją znalazłaś? - Wiedziałam, gdzie szukać.
Była z Doganem w motelu w noc morderstwa,
ale nie miała z tym nic wspólnego. Wierzę jej.
- Wiesz, kto mógł to zrobić? - Nie.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Wracamy do początku.
Może nie. Popatrzcie.
Pięć lat temu handlarz żywym towarem został przyłapany
- na przetrzymywaniu trzech dziewczyn. - Wyszedł.
Ale nie zaszedł daleko. Trzy miesiące później
znaleziono go na pustej parceli. Pobitego i wykastrowanego. Sprawa nierozwiązana.
Kim były te kobiety?
Dwie z Ameryki Południowej, jedna z Wirginii. Nazywała się
- Megan Chandler. - Chandler?
- Meg? - Ze schroniska?
Nie tylko pomaga tym dziewczynom, ale jest jedną z nich.
Szukała Avy.
Poszła za nią do motelu.
Zobaczyła, co robi Dogan.
- I zaatakowała go. - Jak znalazła Cesara?
Przeze mnie.
Kiedy do niej uciekłam, powiedziałam, że będzie mnie szukał.
- Powiedziałam jej o jego kryjówce. - Poza zepsutym PR-em
to nie ma nic wspólnego z ambasadą.
- Chodzi o mściciela. - I brudnego glinę.
- Detektyw Lyons. - Jesteś pewna?
Ava mówiła, że Cesar dla niego pracował. Meg też o tym wie.
Musimy ją powstrzymać.
Nie tak szybko, suko.
Gdzie byłyście przetrzymywane, kiedy nie pracowałyście?
Nie wiem. Cesar jeździł różnymi drogami.
Pamiętasz, co to było za miejsce?
Apartament, hotel?
- Magazyn. - Tak?
Rozpoznałabyś go?
- Zawsze i wszędzie. - Przyjrzyjmy się.
Znaleźliście ją?
Nie. Wyszła.
- Klozapina. - Lek przeciwpsychotyczny.
- Rozkruszyła tabletki. - Żeby móc je wstrzyknąć.
- Tak ich otumania. - Nie ma strzykawki.
Pewnie wzięła strzykawkę. I dawkę dla Lyonsa.
- Ava podała ci już lokację? - Pracujemy nad tym.
Poznajesz coś?
- Nie. - A dźwięki?
Pamiętasz, czy coś słyszałaś?
- Ruch uliczny. - Tak?
Przerywany czy ciągły?
Ciągły.
Może blisko autostrady.
Wróć.
Za każdym razem widziałam ten budynek.
- Na pewno? - Tak.
Strefa przemysłowa koło obwodnicy.
Niedaleko Hillcrest Heights. Szukajcie wieży.
- Znajdziemy. - Chodź.
Mam coś dla ciebie.
Kto to?
To ona zabiła Turka i Cesara.
To samo chciała zrobić ze mną.
Tylko bez śladów.
Bez obaw.
Nie!
Poradzę sobie. Idź po Meg.
Smutne, co?
Serio?
Meg?
- Wszystko gra? - Ona dokończy.
Co?
To, po co tu przyszłam.
Stój! Proszę, zrób to.
Dobrze, że to ty. Mieliśmy rację co do tego miejsca.
Że nim kierujesz?
Dobra robota. Ale z tego, co wiem,
nie jesteś policjantką, więc mnie nie aresztujesz.
Nie. Ale nie mam takiego zamiaru.
Santana!
Masz go. Dobra robota.
- Co z dziewczynami? - Są bezpieczne.
Dobrze. Zostało nam już tylko jedno.
Nie. Musisz ją powstrzymać.
Tak? Trzeba tu powstrzymać tylko ciebie.
Wiem o Iraku.
- I o dziewczynach, które uratowałaś. - Uratowałam?
Dostałeś niepełną historię.
Nikogo nie uratowałam.
Dziewczyny, które przekazałam irackiej policji,
po tygodniu wróciły do handlarzy.
To, co zrobiłam, nic nie zmieniło.
On jest taki sam.
Tylko w innym mundurze. Dopóki ktoś będzie chciał kupować
kobiety i dzieci, oni będą je sprzedawać. To się nie zmieni.
Meg też to wiedziała. Dlatego postanowiła przerwać to koło, zabijając Dogana.
- I ciebie. - Nie możesz zabić policjanta.
Przestałeś nim być, robiąc interesy z Cesarem.
Ale nadal ma odznakę.
Nie dam mu się wywinąć za jej pomocą.
Cokolwiek wybierzesz, wspieram cię.
Ale egzekucja nie zmieni tej sytuacji.
- Ale zmieni ciebie. - Co proponujesz?
To, co dostał Dogan i Cesar.
Proporcjonalną karę.
- Jesteś tam? - Zawsze.
- Masz to, czego szukaliśmy? - I więcej.
Lyons zrobił kilkadziesiąt wpłat w kwocie, której nie trzeba opodatkowywać.
Przelał wszystko na konto na Kajmanach
i łódź na Florydzie. Ciekawe, jak to wyjaśnisz.
Mamy pieniądze. Razem z zeznaniami dziewczyn
i członków gangu, chcących współpracować, załatwią sprawę.
Będzie żałował, że go nie zabiłaś.
A może nie.
Jeśli cię zabiję,
będziesz kolejną ofiarą.
Wolę pokazać światu, kim jesteś.
Jeśli ci to pomoże, zrobiłaś w Iraku, co należało.
Dobro nie zawsze zyskuje poklask.
Dziś się udało.
Przez chwilę myślałem, że go zabijesz.
- Dziękuję, że pani zaczekała. - Nie ma za co.
Ambasador chce przekazać podziękowania
za dochodzenie w sprawie śmierci pana Dogana.
Jaka jest oficjalna wersja?
Policja stwierdziła, że był ofiarą nieudanego rabunku.
A nie był związany z szajką handlującą żywym towarem?
Wiedzieliście, co robił, prawda?
- Ale to ignorowaliście. - Proszę pani,
sytuacja zmuszała nas do zachowania dyskrecji...
Wiem. Choć wasz zespół nie był zbyt dyskretny,
kiedy strzelał do moich ludzi,
- goniąc za niewinną dziewczyną. - Tak.
To było nieporozumienie, którego żałujemy.
Pozwoli pan, że stawię sprawę jasno.
Jeszcze jedno nieporozumienie na amerykańskiej ziemi,
a zapewniam pana,
że informacje o działalności pana Dogana, o której wiedzieliście,
wypłyną do prasy. Do diabła z dyplomacją.
Rozumiemy się?
Proszę pozdrowić ambasadora.
Nie wierzę, że piszą, że Dogana zabił rabuś.
Po naciskach ze strony Departamentu Stanu.
- Niewiarygodne. - I ludzie się dziwią, że nie ma zmian.
- Racja. Wiarygodne. - Meg nie będzie oskarżona
- o zabójstwo Dogana? - Nie.
Ale Cesara już tak.
I pewnie odbędzie wyrok na oddziale psychiatrycznym.
Co z Lyonsem?
Jest oskarżony o handel żywym towarem, porwanie,
i usiłowanie zabójstwa. Odsiedzi dożywocie.
Pójdę porobić coś mniej ponurego.
Dziś jest maraton Teksańskiej masakry piłą mechaniczną.
Poprawi mi humor.
Też muszę lecieć, więc...
Przyłączysz się?
Pewnie.
Tekst polski: Kinga Stańdo